Strona główna

Od razu widać, że są to koty nieprzeciętne. Wspólne korzenie dały doskonałe podstawy do wytworzenia się cech charakterystycznych dla obu ras.

Koty abisyńskie i somalijskie są kotami typu ticked aguti (agouti), czyli o umaszczeniu dzikim, nieoznaczonym żadnym wzorem na futrze. Spowodowane jest to nierównomiernym rozkładem pigmentu na włosie. Wyglądają jak żywcem wzięte ze staroegipskich malowideł. To wysmukłe istoty o proporcjonalnych i eleganckich kształtach. Gibkość i zwinność mają wpisane w swój fenotyp, a dostojnością sylwetki zachwycają.

Budowa ich ciała jest atletyczna i umięśniona, ale nie powinna być krępa i zwalista. Należy zatem uważać na dietę, gdyż kot jak człowiek, łatwo wyhoduje brzuszek, ale o wiele trudniej będzie mu się go pozbyć. Nie można dopuścić do zaburzenia nienagannych proporcji kociej sylwetki.

Przeciętny kot abisyński waży od 4 do 7 kilogramów, natomiast kotki, nieco lżejsze, ważą w granicach od 3 do 5 kilogramów. U Somalijczyków waga prezentuje się podobnie.

Koty mają pociągłe i smukłe pyszczki, ale nie tak wąskie jak u ras orientalnych. Wspomniane doskonałe proporcje widać, gdy popatrzymy na klinowatą głowę. Wraz z szeroko rozstawionymi dużymi uszami, kufy Abisyńczyka i Somalijczyka prezentują idealny trójkąt. Warto wspomnieć, że uszy obu kotów zamykają delikatne rysie pędzelki, również w konwencji ticked. Całości dopełniają duże, przejrzyste oczy. Piękne, ciekawe świata migdałowe kształty prezentują się w odcieniach bursztynu, zieleni i innych orzechowo-żółtych wariacjach. Żeby uczynić je jeszcze bardziej urodziwymi, natura udekorowała je ciemną obwódką, dopasowaną do koloru futra. Sprawia to, że oczy – szczególnie u Abisyńczyków – wyglądają jakby były pomalowane.

Tym, co odróżnia od siebie oba koty, to długość okrywy włosowej. Absiyńczyki mają krótkie, gładko przylegające do ciała lśniące futro. Natomiast Somalijczyki to ich długowłose (właściwie półdługowłose) odbicie. W obu przypadkach futro jest jedwabiste w dotyku, miękkie i gęste. W przypadku Somalijczyków futra w niektórych miejscach jest więcej – wokół szyi tworzy się kryza, na tylnych łapach portki, a długi i mocno osadzony ogon, zatopiony w bujnym owłosieniu, sprawia wrażenie lisiej kity. U Abisyńczyka, z racji krótkiej fryzurki, ogon nie jest aż tak okazały. Nie można jednak odebrać mu urody i charakteru.

Podstawowym typem umaszczenia obu kotów jest, wspomniany już, typ dziki (agouti). Znane są też typy: sorrel (rudy – oficjalnie uznany we wszystkich kocich stowarzyszeniach), płowy, niebieski.

Klasyczny Abisyńczyk rodzi się w odcieniach ciepłego brązu. Ma czerwony nos z czarną obwódką. Całość przypomina po trosze zająca, co nie zostało niezauważone. Gdy koty abisyńskie powoli wkraczały na salony Wielkiej Brytanii, nazywano je „bunny cats” z racji właśnie takiego koloru. Somalijczyk nie odbiega urodą ubarwienia od swojego protoplasty. Tutaj główne kolory to brąz i pomarańcza.

Oba koty cechuje ciemniejsza pręga biegnąca przez grzbiet, aż do końca ogona oraz odcisk kciuka na tylnej części uszu.