Strona główna

Koty rasy kartuskiej hoduje się na całym świecie, jednak miejsce pierwsze zdecydowanie przypada Francji. Spore hodowle znajdują się również w Niemczech oraz francuskojęzycznej Szwajcarii. Opisane przez nas lekkie „niesnaski” między hodowcami kotów rasy brytyjskiej i kartuskiej sprowokowały wiele kontrowersji w ocenie, czy dany kot jest Kartuzem, czy (już) nie. Jako że był bardzo często kojarzony i krzyżowany z Brytyjczykami, spora ich ilość występuje także w Wielkiej Brytanii.

Jednak zarówno hodowcy, jak i organizacje i stowarzyszenia fenologiczne przestrzegają przed fałszywymi sprzedawcami kotów kartuskich. Na pierwszy rzut oka, szczególnie dla osoby niezaznajomionej jeszcze ze szczegółami wyglądu Kartuzów, obie te rasy wyglądają identycznie. Są puszyste, przysadziste, ciepłe i sprawiają wrażenie kotów idealnych do spokoju domowego zacisza. Na pytanie, czy aby na pewno nie jest nam sprzedawany kot innej rasy niż kartuska, sprzedawca może przytoczyć wiele historii, które osoba niezorientowana w temacie może bardzo łatwo kupić. To samo działa zresztą w drugą stronę – wielokrotnie tacy fałszywi hodowcy argumentowali na przykład, że koty rasy kartuskiej dawno temu wymarły, albo że najnowsze trendy hodowlane wyraźnie mówią, iż koty kartuskie mogą być wielokolorowe i posiadać wiele wzorów.

Warto więc pamiętać o podstawowych różnicach w wyglądzie i zachowaniu kotów obu tych podobnych do siebie ras. Koty kartuskie mają głowę przypominającą kształtem trapez, są bardziej smukłe i gibkie, o wiele bardziej niż Brytyjczyki cenią sobie dynamikę i ruch, a do tego – co absolutnie najważniejsze – mogą występować w tylko jednej, niebiesko-szarej, odmianie barwnej!

Jako że koty kartuskie są kotami łowieckimi, bardzo dobrze może im zrobić dom z ogrodem, chociaż w mieszkaniu też się będą nieźle czuły. Podobnie jak w przypadku rasy brytyjskiej, koty kartuskie rozmnażają się regularnie i raczej bezproblemowo (należy koniecznie pamiętać o sprawdzeniu zgodności grupy krwi!). W każdym miocie jest do 6 kociaków.

Nie są znane przypadki kotów kartuskich długowłosych (inaczej niż w przypadku kotów rasy brytyjskiej), tak więc standard rasy ma szansę pozostać aktualny jeszcze przez długi czas.

Kartuzy nie są narażone na występowanie żadnych specyficznych dla tej rasy chorób. Jedyne, na co trzeba zwrócić uwagę, to rzadko występująca, ale jednak odnotowana cukrzyca kocia. Podstawowym symptomem jest ogólne osłabienie oraz brak energii (u kotów kartuskich łatwo to zauważyć), które może się pojawić do siódmego roku życia. Badanie poziomu cukru we krwi w klinice weterynarii może oszczędzić naszemu Kartuzowi wielu nieprzyjemnych chwil.